من خیس فاجعه ام

کشتن و گذشتن

respina-a — Tue, 01 Jul 2008 09:52:18 GMT

حتما لذت می بری از شکنجه کسی که به جرم دیوونگی تقاص جنونش رو به بدترین وجه ممکن پس میده و اون چیزی جز بی تو بودنه.

تو خیال می کنی مرگ فقط اینه که جسمی با چشمای بسته و قلب خاموش رو توی یه جعبه چوبی یا شیشه ای تا زیر زمین بدرقه کنن و بعد اشک و خاک روش بریزن تا آروم بگیره و خودشون هم تا چند روز سیاه بپوشن و اشک بنوشن و دسته گلی با روبان مشکی پرپر کنن و نام اون جسم رو فریاد بزنن و فریادشون مث انعکاس توی کوه بشه و بعد چشم باز کنن و ببینن یکسال از کوچ اون جسم گذشته و باید برن و وانمود کنن هنوز غمگینن اما با خودشون به این نتیجه تلخ برسن که یاد اون همراه با جسمش رو زیر یه عالمه خاک سرد پنهان کردن.

نه خردادی ترینم ، مرگ یعنی بدونی کسی برات می میره یا لااقل به عشق تو نفس میکشه و بعد زندگی رو هم دوست نداره چه برسه بدون تو زندگی کردنو تازه اون رو هم از اون بگیری و به جرم جنونش یا اشتباهش یا اصلا تقصیرش ، در خلاء نبودنت حبسش کنی تا به مرگ تدریجی بره و بمیره نه مرگ طبیعی جسم . مرگ یعنی اینکه بدونی کسی بی تو ، بی ستاره ات هفت آسمونش شبه . خورشید نمی شناسه ، روز نداره ، لحظه نمی فهمه، ساعتش روی آخرین لمس حضور تو مونده. تقویمش هنوز تحویل رو نچشیده و بدونی و بذاری به همون حال بمونه تا بمیره.اصلا ته دل مث حریرت هم تکون نخوره یعنی همینطوره دل تو ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دلی که طاقت تصور هیچ شکستنی رو نداره ، جفت مرده قناری رو نمی تونه ببینه، گنجشک رو نمی تونه تصور کنه وقتی زخمی از تیر روی بالش علامت درد کشیده.

آه می کشم زیبا ، اونقدر آه می کشم تا همون کسی که تو رو تو اواسط خرداد به من داد دوباره به من بازگردونه. کسی که هنوز تاریخ تقویمش سال گذشتس ، چون تو تحویلش نگرفتی ، سالش هم تحویل نشده!!!!!!!

درد عشق

respina-a — Thu, 12 Jun 2008 16:14:18 GMT

چقدرقلبم وقتی دوستت دارم تیرمی کشد واین چه نعمتی ست. شاید اگربه قلبی هزارگلوله

شلیک کنند تنها به آن تیر بخورد اما به این سادگی ها تیرنمی کشد. این تنها مختص درد

عاشقی کشیدن برای توست که بقول حافظ « درد عشقی کشیده ام که مپرس»

تازه ترین زخم دلم

قصه رفتن تویه

این روزا هر جا که میرم

حرف شکستن تویه

می دونی دلم لک زده برای لک زدن دلت البته نه برای هر کسی دلم ترک خورده برای اینکه محض خاطر یه چشم به راهی ام چشم بدوزی به یه راه دلم .دلم سر می رود برای یه لحظه انصافی را ..... دلم نمیاد بنویسم نداری.

مث قدیما نمی گم به شعر من نفس بده

چیز زیادی نمی خوام خاطره هامو پس بده

سفر تو

respina-a — Sun, 18 May 2008 07:48:18 GMT

خوش بحال تو !!!

کار خوب رو تو می کنی. برات مهم نیست که وقتی تو نیستی من چکار کنم و از نظر

تومعنایی نداره که حتی در قالب یه جمله ساده بگی مراقب خودت باش. حق با توست

من باید ثابت کنم که دیوونگی ام از مجنون بیشتره و تو اصلا حوصله تماشای این

نمایش بدون پرده آخر رو نداری و اگر داشته باشی کلی غنیمت و نعمته.

زیبا کی جمعه میشه جمعه ته سفر تویه و ابتدای امنیت من

نا امنی من و سفر تو هر دو کهنه اند با یک فرق مقصد تو جدید و نداشتن امنیت

من یه درد قدیمی امیدوارم به تو خوش و به من پر تحمل و صبوری بگذره .

کوتاه باشه برعکس شب یلدا . یادت بمونه

تمام آسمان من خلاصه دردو چشم توست مراقبشان باش.

بچگی

respina-a — Thu, 14 Feb 2008 17:23:18 GMT

بچگی کردم

ندونستم چشم گفتن من وقتی کلی چشم به فرمان تو هستن به چشمت نمیاد.

ببخش حسودیم نمیشه دیگه سایه تو رو تو باشگاه و دانشگاه و آرایشگاه تعقیب نمی کنم.

دیگه نمی گم کجایی.

دنیا اونقدر کوچیکه که هیچ چیز توی اون گم نمیشه یادت باشه بزرگ روزگار من.

توهمون کوچیکی منوجنونم روعشقم رو و حسادتمو گم کردی . پیدام کن که من بدنبال

کسی که پیدای دیگران باشه نمی رم. من گم شده توام.

توی این دنیا جای خودمو می دونم کجاست اما تو دل تو نمی دونم شاید ....

نتيجه شبانگاهي

respina-a — Fri, 30 Nov 2007 09:18:18 GMT

یه نتیجه شبانگاهی به من آموخت اگه کسی، فکری ،دلی یا حتی شماره ای مشغول کسی بخواد باشه شب و روز و ماه و خورشید نمی شناسه اگه کسی دلتنگ دیگری باشه، آمدن و دیدنش اندک لرزشی در نقطه ای از دل عاشقش می اندازه و اگر اهل ماندن باشد نیاز به سفارش نیست. خلاصه که خلاصش کنم اینبارازاون دفعه ها بود که هیچ بهانه ای نبود برای نوشتن، یاد تفاهم نقره ای مون بر سر قانع کننده ترین دلیل عالم افتادم اینبار فقط دلم دلش خواست تا بی بهونه بنویسم من هم نوشتم و حالا چون تقریبا تمام چیزهای که دلم دلش خواست بدانی را گفت و من تجربه کردم و برات نوشتم دیگه حرفی نیست سفارشی نیست جز اینکه چشمای روشنت کاش یکم بیشترهوای منو داشت.فقط همین

من جایم قرص قرص ست به این سادگی ها که هیچ،با همه سختی ها هم نمی افتم .

زیبا، فاصله پنجره اتاقتو بیشتر کردی که چی؟ فرار کنی از عشق مجنونی که اگر هم نباشی تو را نفس می کشه، من عاشق اینم که تو زیر نور مهتاب رنگ هالوژن همون اتاق پراز فتحت نامه هاموپاره کنی.قرارمون همون جا ، هر جور که دلت خواست تکه ریز یا درشت، خودت می دونی برای من فرقی نمی کنه.

کاغذ دستاتو آزرده نکنه، این روزها کاغذ ها هم می برند و درد میارن آدمها که دیگه جای خود دارن .

می بینی......

respina-a — Wed, 14 Nov 2007 09:07:18 GMT

گاهی دلم برای خودم می سوزد

می بینی عزیزم

زمین گردترازآن است

که هربار پشت سرمی گذاریم

تا پیش رویت نباشم

باور...

respina-a — Thu, 25 Oct 2007 14:01:18 GMT

به خدا تمام شدم تمامش کن.

بی جهت امروز هوای آزارهایت را کردم ، چه کنم؟

دلم برای کسی تنگ نمیشه، با آنکه خالیه و می تونه از خیلی ها پذیرایی کنه اما سنت مهمان نوازی اجدادش رو هم به باد سپرده ست.

خسته ست ، حوصله خودش رو هم نداره ، تنهاست عین آسمان ، عین سپیدار بلند مدرسه ، عین خدا ، عین قوی بی جفت در حال مرگ ، عین سیمرغ و شاید مث همه .

دیشب تو نوشته های تکه تکه دفترم پرسه می زدم حرفی یافتم که مناسبترین عنوان برای یک نامه بی دلیل ست. حق بعد از تو با کسی بود که برای اولین بار از روی بدست آوردن تجربه ای به قیمت دانه های یاقوتی اشکاش زد، بخونش بد نیست.

هیچکس لیاقت اشکهای تو را نداره و اون کسی که همچین لیاقتی داشته باشه اشکهای تو رو در نمیاره.

نظر تو چیه؟

جسارت نباشه، ادب رسم بزرگی ازآیین نامه نگاریه، اما تو خیلی اشک منو در آوردی،

کم دیدی وکلی هم ندیدی وحتی کسی نذاشت خبرت شه. چقدر بده بزرگ شیم یعنی قدمان، شناسنامه هامون ، کلاس درسی مون، اندازه لباسامون، اما ای کاش خودمون همون اندازه صادق می موندیم که نموندیم.

خیلی راحتی بی من نه؟

چه ... ؟!

respina-a — Wed, 26 Sep 2007 16:02:18 GMT

نگاه می کنی؟؟؟؟؟؟؟؟

چه نگاهی وقتی شونه هات مدتهاست به علامت نمی دونم بالاست و انگار حالا حالا ها هم خیال پایین اومدن نداره.

چه تابستونی وقتی یه عالمه از برگها هنوز پایین نیومده به خاطرش خودکشی کردند.

چه گرمایی وقتی دیگه مه آه من یخ دستای تو رو حتی تکون هم نمی ده.

چه بهانه ای وقتی تمام بهانه ها را گرفتی و دیگر گرفتنش از نگرفتنش برات سخت تره.

چه حرفی وقتی تموم حرفا رو زدی تصمیم رفتنت رو روی دیوارهرکوچه پس کوچه ای نوشتی و من فقط خوندم.

چه سیبی وقتی سرخی اونو زیر کم رنگ ماندن و نماندنت کشتی.

چه تولدی وقتی تمام شمع های دنیا رو زیر دین ناز سوسوی چشمات سوزوندی.

چه بخششی وقتی دیگه چیزی حتی لحظه ای درنگ نیست که کسی به توهدیه نکرده باشه.

چه دوست داشتنی وقتی به تعداد حروف دوست داشتن دوسم نداری.

چه نامه ای وقتی نخوانده تک تکشون رومث سبزه های هفت سین سنت هامون به آب روان می سپری شایداونور رود نمی دونم کجا ، کسی با خوندن خطی ازاون به زندگی برگرده.

دریغ از یک شب بارانی ، دریغ از بارانی که یک شب مهتابی بیاد .

دریغ...........

آسمونم مال تو

respina-a — Wed, 05 Sep 2007 08:10:18 GMT

امشب نه برف بارید نه باران آسمان حتي از عاشقانه ترين لحظه

دو پرنده جا مانده ازغافله عکس یادگاری انداخت.

چرا همیشه فکر می کنیم که آسمان تنها به دلیل و به حال تنهایی ما اشک

می ریزد ببینم آسمان به این بلندی نباید صاحب به این بزرگی داشته باشه.

تا حالا از خودت پرسیدی گنبد آسمون چرا خمه؟ چرا کسی از خودش نپرسید؟

چرا یک شب نریم سراغ حال وهوای آسمون ببینیم اون کجا کسی روگم کرده وقامت نیلی

بلندش زیر بار منت کدوم چشم شکسته ست؟ نمی دونم چرا فکر می کنم آسمون عاشق

دریاست و قصه این دو چیزیست شبیه قصه ماه و خورشید که بر خلاف خیلی افسانه ها

از روی عشق به هم نمی رسند.فکرش را بکن اگر خورشید و ماه به هم می رسیدند چقدر

قلب باید قربونی به آغوش کشیدندو معشوق می شدند آن دو می سوزند تا ما نسوزیم اما

باید به آنهایی که هنوز طبق فرضیه های محکم علمی می پندارند ماه ازخورشید نورمی گیرد

بگم شاید حق با شماست اما تنها درنتیجه هم عقیده ایم نه درراه حل.

اگر مث همه بودی که راز رسیدن اما ماندن آسمون و دریا رو برات نمی نوشتم!!!!!!!!

راستی چرا راحت برای تو می شود نوشت؟؟؟؟؟؟؟

قرار

respina-a — Sat, 25 Aug 2007 16:18:18 GMT

سلام ، اما تنها به قسمت نیمه ابری ناخودآگاه بی قراریت اگر هنوز....

امان از نقطه چین هایی که غوغا می کنند.

قرارنبود آن وقتهای تو به این زودیها جایشان را عوض کنند.

راستی خوبی؟

قراربودهمه تا آخرتوآسمون خودشون با ستاره خودشون بازی کنند.

قرار نبود اگر کسی خیالش از وفاداری دیگری راحت شد،

گنجشکهای بی پناه حس اونو با تیر کمان عادت نشانه بگیره.

قرار نبود عشق هم مث گیلاس و بوسه و عیدی اولش قشنگ باشه.

قرار نبود کسی سختش باشه بگه دوستت دارم.

قرار نبود بین عشق وقفه بیفتد.

قرار نبود کسی دیر کند، تاخیر کند.

قرار نبود دیوانه ای برای شکستن دیوانگی طلب زنجیر کند.

قرار نبود عشق کسی را از دیگری سیر کند.

قرار نبود انتخابمان مابین آسمان فردا و تردید زمین گیر کند.

قرار نبود قراری باشد که قرار نیست.

قرار بود با هم بر سر هر چه قرار است قرار بگذاریم.

قرار تنها بر بیقراری بود برای برقراری.

قرار نبود کسی به هوای شکستن دل دیگری بماند. قرار بود هر کس به هوای شکستن

دل خود بماند، به کدام هوا مانده ای تابحال؟؟؟؟